Free Hellenic Modelers Society
October 21, 2017, 01:35:03 PM *
Welcome, Guest. Please login or register.

Login with username, password and session length
News: SMF - Just Installed!
 
   Home   Help Search Login Register  
Pages: 1
  Print  
Author Topic: 1/32 HPH Ship's catapult for Arado Ar 196  (Read 5721 times)
Farao Mike
Administrator
Hero Member
*****
Offline Offline

Posts: 5120


Kiss my (b)ass !


WWW Email
« on: April 20, 2011, 12:03:02 PM »



Αυτό είναι που θέλω , σκέφτηκα -σχεδόν φωναχτά- και αμέσως έκανα την ηλεκτρονική
  παραγγελία.
   Μετά απο μια σειρά κατασκευών -που ακόμα συνεχίζεται- με θέματα 100% Λουφτβάφε και κατά
   προτίμηση ρητινένια,ήθελα το διάλλειμά μου,κάτι να ξεθολώσει το μυαλό απο όλο αυτό το RLM.
   Εχοντας ήδη παραγγείλει το Arado 196 ,ο καταπέλτης φαινόταν σαν η ιδανική λύση δύο σε ένα :
   Ξεθολώνεις/ξεκουράζεις το μυαλό σου και ταυτόχρονα ετοιμάζεις την βάση του υδροπλάνου που
   ΘΑ παραλάβεις,άγνωστο ακόμα πότε...
   Βέβαια απο τις ρητίνες  δεν γλύτωσες,αλλά αυτόν τον συμβιβασμό,μπορώ να τον κάνω.
  Οι Τσέχοι ήταν σαφείς : επειδή το κίτ κατασκευάζεται κατόπιν παραγγελίας,δεν υπάρχει σε στόκ,
  γι'αυτό και θα πρέπει να περιμένω περίπου τρείς εβδομάδες μέχρι να μου το στείλουν.
  ΟΚ,μπορώ να ζήσω μ'αυτό,προχωράμε.Την επομένη ήρθε η επιβεβαίωση της παραγγελίας στο
   ηλεκτρονικό μου γραμματοκιβώτιο,απο μια ευγενέστατη Τσέχα που επαναλάμβανε -στο τέλος
   του μηνύματος- αυτό που ήδη ήξερα για την καθυστέρηση.
   Ηταν κάποιο Σάββατο του Δεκέμβρη,αρχές του μήνα πρίν απο τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές,
   τέσσερις του μήνα αν δεν κάνω λάθος.
   Στις ενιά -μετα απο πέντε ημέρες- βρήκα μια ειδοποίηση απο τα ΕΛΤΑ,που με καλούσαν να πάω
   στο ταχυδρομείο της περιοχής μου για να παραλάβω ένα συστημένο δέμα.Εκείνες τις ημέρες δεν
   περίμενα κάτι και παραξενεύτηκα,αλλά την επομένη που πήγα στο ταχυδρομείο,παραξενεύτηκα
   ακόμη περισσότερο : το κίτ του καταπέλτη ήταν εδώ !
   Δεν μπορεί,λάθος έγινε,σκέφτηκα.Θα είναι το κίτ κάποιου άλλου και το έστειλαν κατά λάθος σ'
   εμένα.Το απόγευμα,έστειλα ένα email -στην ευγενική Τσέχα που λέγαμε πιο πάνω- με τις ευχαρι-
   στίες μου,μαζί με την απορία για την τάχυστη εξυπηρέτηση .
   Η απάντηση την επομένη,σε ιδιαίτερα εύθυμο και πάντα ευγενικό ύφος,έλεγε -σε ελεύθερη από-
   δοση- κάτι σαν “οι υπεύθυνοι παραγωγής των κίτ έχουν αυξημένο το αίσθημα του χιούμορ και
   συνηθίζουν να γράφουν κάτι τέτοια στο site μας,μην αγχώνεστε και απολαύστε την κατασκευή
   του κίτ σας.Ευχαριστούμε για την παραγγελία σας,ελπίζουμε να σας ξαναδούμε σύντομα.”
   Απίστευτο ?Ισως,αλλά και αληθινό 100%.
   Πολύ ωραία μέχρι εδώ,ας ανοίξουμε λοιπόν το κίτ να δούμε το περιεχόμενο.Κατ'αρχήν,το ίδιο το
   κουτί,είναι εντυπωσιακο με διαστάσεις  50χ20χ5 εκατοστά και βάρος που αγγίζει τα δύο κιλά.
   Μέσα τώρα,με πραγματικά εντυπωσιακό τρόπο,είναι συσκευασμένα και ταξινομημένα τα
   κομάτια που όταν ενωθούν θα μας δώσουν τον περίφημο καταπέλτη.Την παράσταση κλέβουν τα
   δύο μισά του πυργίσκου που πάνω του κάθεται όλη η κατασκευή και το κυρίως τμήμα του ίδιου
   του καταπέλτη,που πάνω του στηρίζεται το α/φος που πρόκειται να απονηωθεί,με την βοήθεια
   μιάς σωληνοκατασκευής/πλατφόρμας.
   Ολα τα κομάτια είναι επιμελώς συσκευασμένα σε σακουλάκια και προστατευμένα προσεκτικά με
   αεροπλάστ -το γνωστό νάϋλον με τις φυσσαλίδες αέρα-
   Η ποιότητα καλουπαρίσματος είναι σε δική της κλάση,ό,τι πιο καθαρό και απαλλαγμένο απο
   ατέλειες έχω δεί σε ρητίνη,αν και όπως αποδείχθηκε στην πορεία,κάποια σφάλματα υπήρξαν ακό-
   μη και εδώ,αλλά γι'αυτά θα μιλήσουμε πιο κάτω.
   Οι οδηγίες,πλήρεις και σαφείς,ξεκαθαρίζουν πως κάποια πράγματα θα πρέπει να γίνουν απο το
   μηδέν -scratch- και πως κάποια άλλα είναι πιο δύσκολα απ'ό,τι περιμένουμε.
   Χαλκομανίες δεν υπάρχουν,αν και θα έπρεπε.Η όλη εικόνα πάντως είναι πολύ θετική,ιδίως αν
   υπολογιστούν δύο παράμετροι : το κίτ ΔΕΝ απευθύνεται σε αρχάριους και η τιμή του -75 ευρώ
   με ταχυδρομικά- είναι τουλάχιστον χαμηλή σε σχέση με αυτό που παίρνεις.
   Εχοντας αυτά κατά νού,ας ξεκινήσουμε.
   Η κατασκευή αρχίζει με τις δύο τεράστιες δεξαμενές αέρα,που βρίσκονταν στα πλευρά του 
   καταπέλτη.Η σχεδίασή τους είναι έξυπνη και απλή,εφόσον αποτελούνται απο ένα κομάτι
   μεταλικού σωλήνα -το κυρίως σώμα τους- δύο ρητινένια άκρα για τις καμπύλες άκρες τους και
   τις δύο βαλβίδες εισόδου-εξόδου αέρα (η κάθε δεξαμενή).
   Αυτό βοηθάει αφάνταστα,εφόσον οι βάσεις στήριξης τους,έρχονται και δένουν ακριβώς πάνω
  στην ραφή των κοματιών και κρύβοντάς τες,κάνοντας την χρήση στόκου περιττή.
  Εδώ έρχεται και η πρώτη ένσταση : οι σχάρες πάνω απο τις δεξαμενές είναι στραβές,και λόγω του
  μικρού τους πάχους και της ελαστικότητάς τους,ισιώνουν μέν,αλλά επιστρέφουν στην αρχική
  -στραβή τους- κατάσταση !
  Η λύση που επέλεξα,είναι η αντικατάστασή τους με άλλες,δικής μου κατασκευής απο δύο μήκη
  πλαστικό τετράγωνης διατομής -περίπου 1χ1 χιλιοστό- και φύλλο πλαστικού κατάλληλα κομένο
  για τις σχάρες.
  Επόμενο στάδιο η κατασκευή του καταπέλτη.Αφού καθαριστούν κάποια τυφλά ανοίγματα και
  περαστεί ελαφρά με ντουκόχαρτο σε κάποια σημεία του -είπαμε,καθαρό καλουπάρισμα αλλά ένα
  πέρασμα σε μερικά σημεία χρειάζεται- αρχίζει η συναρμολόγηση : δομικά στοιχεία,έμβολο κατα-
  πέλτη -με την ίδια μέθοδο όπως οι δεξαμενές αέρα- τροχαλίες συρματόσχοινου,είναι όλα παρόντα
  παρόλο που λόγω θέσης -κάτω απο τον καταπέλτη- δεν θα είναι ορατά απο επάνω,ούτε απο το
  πλάϊ.
  Ακολουθεί το πέρασμα του συρματόσχοινου -μία χοντρή κλωστή απο αυτές που χρησιμοποιούνται
  απο τους συναδέλφους που φτιάχνουν ιστιοφόρα,επειδή δεν έχει επάνω της χνούδι στην
  περίπτωσή μου,η οποία ποτίστηκε σε μίγμα μαύρου μάτ + oil της Gunze + πολύ διαλυτικό-
  Η κατασκευή ολοκληρώνεται με τις δύο ράγες εκτόξευσης -δίνονται σε μήκη πλαστικού- την
  βάση του καταπέλτη,τις δύο δεξαμενές αέρα και τους οδηγούς για την πρώτη προτινόμενη απο τις
  οδηγίες σκρατσιά : τους σωλήνες πλήρωσης των δεξαμενών με αέρα,και τους σωλήνες που
  οδηγούν στο έμβολο.
  Για τους μέν πρώτους,χρησιμοποίησα ορειχάλκινο σωλήνα Φ 1χιλ. Για τους μέν δεύτερους,καλάϊ
  Φ 2χιλ.
  Συνεχίζουμε : σειρά έχει ο πύργος/βάση που αποτελείται απο τρία μέρη : “ισόγειο”, “πρώτο
  όροφο” και... “ταράτσα” !Αυτό είναι και το πιό προβληματικό μέρος της όλης κατασκευής,εφόσον
  τα τρία μέρη του δεν ταιριάζουν και τόσο πολύ το ένα με το άλλο,κάνοντας την συναρμολόγησή
  τους σπαζοκεφαλιά.
  Τελικά,οι δύο πλευρές καταφέρνουν να έρθουν σε συμφωνία,αφήνοντας τις άλλες δύο στον κόσμο
  τους.Η λύση εδώ : αφού κοληθούν τα κομάτια μεταξύ τους,πέφτει ένα γενναίο τρίψιμο με χοντρό
  αρχικά ντουκόχαρτο και στην συνέχεια με πιο λεπτό,γύρω γύρω σε όλες τις κάθετες πλευρές,μέχρι
  να εξαφανιστεί κάθε ίχνος λεπτομέρειας και οι -στραβές- ενώσεις μαζί τους.
  Οι λεπτομέρειες για τις οποίες μιλάω,δεν είναι τίποτε άλλο παρά οι ραφές απο τις μεταλικές
  πλάκες που αποτελούν τον πύργο,και αποκαθίστανται πολύ εύκολα με πολύ ψιλό,πλακέ μήκος
  πλαστικού (0,5χιλ πλάτος).
  Επίσης απο λεπτό φύλλο πλαστικού φτιάχτηκαν και επανατοποθετήθηκαν δύο πλάκες και με ένα
  scriber,χαράχτηκαν τα “πριτσίνια” που συγκρατούν τις πλάκες.
  Προηγουμένως,έχει γίνει ένα στοκάρισμα και ένα τελικό τρίψιμο με ψιλό ντουκόχαρτο -1000άρι-
  κάτω απο τρεχούμενο νερό και έχουν ανοιχτεί με τρυπάνι 1χιλ. οι τρύπες όπου θα μπούν οι οδηγοί
  για τα ρέλια που “κυκλώνουν” τον πύργο. 
  Εδώ ανοίγει ένα περίεγο κεφάλαιο,αυτό με τα ρέλια ταυτόχρονα με σκράτς κατασκευές.
  Εξηγούμαι : η ΗΡΗ,δίνει σε ρητίνη τους οδηγούς για τα ρέλια -κάγκελα αν θέλετε- προτείνοντας
  να κατασκευαστούν απο μήκος πλαστικού οι βάσεις τους και απο μεταλικό σύρμα τα ίδια τα
  ρέλια. Ολες οι προσπάθειες που έκανα ακολουθώντας αυτές τις οδηγίες,απέτυχαν.Γιατί ?Διότι οι
  οδηγοί,όντας καλουπωμένοι σε ένα ενιαίο κομάτι,πρέπει να αφαιρεθούν κατ'αρχήν απο αυτό το
  κομάτι,με προσοχή ώστε να μήν σπάσουν.Στην συνέχεια να τρυπηθούν στο πλάϊ για να δεχτούν
  την βάση τους και τέλος να κοληθούν συμμετρικά και με τρόπο που να μην εμποδίζει το ρέλι που
  θα περάσει απο μέσα τους.
  Δουλειά για ισοβίτες που το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να σας σπάσει τα νεύρα,αν θέλετε τη
  γνώμη μου .Τι προτείνω ? Τα έτοιμα ρέλια που κυκλοφορούν σε ποικιλία διαστάσεων,μεταλικά
  και έτοιμα για χρήση ! Το μόνο που θα προσθέσετε,είναι το οριζόντιο τμήμα τους -το κάγκελο-
  απο μεταλικό σωλήνα Φ 1χιλ ή αντίστοιχο μήκος πλαστικού.
  Εγώ προτίμησα το πρώτο και,ακολουθώντας τις οδηγίες που δίνονται σε 1 πρός 1,αλλά κάνοντας
  και δοκιμές πάνω στον πύργο,κατέληξα με αξιοπρεπή ρέλια,σώζοντας ταυτόχρονα και τα νεύρα
  μου απο κλονισμό.
  Συνεχίζουμε και σειρά έχει η πλατφόρμα -το μίνι κατάστρωμα αν θέλετε- που πάνω του κάθεται ο
  καταπέλτης,και όλα μαζί πάνω στον πύργο.
  Για άλλη μια φορά η ΗΡΗ,διευκολύνει το έργο μας,δίνοντας τον σκελετό της σε τρία εξαιρετικά
  τμήματα,ένα πραγματικά πολύ μεγάλο πο πάει κάτω και δύο ακόμα αναλλόγων διαστάσεων που
  κάθονται πάνω στο προηγούμενο.
  Με πολύ έξυπνο τρόπο,η συναρμολόγηση ολοκληρώνεται με δύο μέρη πλεκτού υαλονήματος
  βουτηγμένου σε ρητίνη,ιδιαίτερα εύκαμπτου και αληθοφανούς που αναπαριστά την σχάρα,η οποία
  παίζει τον ρόλο του “πατώματος”.
  Η κατασκευή ολοκληρώνεται με πέντε σωλήνες τους οποίους καλούμαστε για άλλη μια φορά να
  φτιάξουμε μόνοι μας απο μήκος σωλήνα ή καλάϊ κλπ -εύκολοι στην κατασκευή τους- δύο τροχούς
  που είναι υπεύθυνοι για την κίνηση του καταπέλτη δεξιά-αριστερά -εδώ θα χρειαστούν αρκετές
  δοκιμές και τριψίματα πρίν την τελική τους τοποθέτηση,ώστε να μην είναι στον αέρα όταν όλη η
  κατασκευή κάτσει πάνω στον πύργο και τέλος τα ρέλια,με την γνωστή μέθοδο του σπασίματος
  των νεύρων ή των aftermarket έτοιμων.
  Το κατάστρωμα συμπληρώνεται με την κονσόλα ελέγχου του συγκροτήματος,τα όργανα του
  οποίου λάμπουν διά της απουσίας τους με την μορφή χαλκομανίας,ενώ αντίθετα δίνονται σε πραγ-
  ματικό μέγεθος τυπωμένα στις οδηγίες,απ'όπου καλούμαστε να τα κόψουμε (!) προσεκτικά και να
  τα χρησιμοποιήσουμε.
  Το κουτί με τα περισεύματα να'ναι καλά και τα όργανα βρέθηκαν απο κάποιες χαλκομανίες α/φων.
  Τέλος,με την γνωστή μέθοδο του σκρατσαρίσματος πάνω σε πραγματικού μεγέθους οδηγίες,κατα-
  σκευάστηκε η σκάλα απο την οποία ανεβοκατεβαίνουν τα πληρώματα και οι χειριστές.
  Και έρχεται η σειρά της σκαλωσιάς.Ενα τετράγωνο πλαίσιο με τροχούς,τρείς δοκούς για ενίσχυση
  και άλλους έντεκα απο πάνω -στους οποίους κάθεται το Arado- έρχεται για να μας σπάσει κι αυτή
  λίγο τα νεύρα.Γιατί άραγε ? Διότι ενώ το πλαίσιο με τους τροχούς είναι σωστό -ευτυχώς- η υπό-
  λυπη κατασκευή είναι στον κόσμο της !
  Οι σωλήνες που στηρίζουν το α/φος στην κοιλία μπορούν να χρησιμοποιθούν όπως προτείνεται,οι
  άλλοι όμως που το στηρίζουν στο πίσω μέρος της ατράκτου,είναι όλοι τους κοντοί,με αποτέλεσμα
  να μην φτάνουν μέχρι εκεί που πρέπει -την βάση πάνω στην άτρακτο του α/φους-
  Η λύση,για άλλη μια φορά είναι οι μεταλικοί σωλήνες ανάλλογης διαμέτρου.Εδώ βέβαια θα
  χρειαστεί να φτιάξετε έναν οδηγό σχήματος “Τ”, όπου στο οριζόντιο τμήμα του θα ανοίξετε δύο
  τρύπες σε απόσταση 32χιλ  και στο κάθετο θα σημαδέψετε σε απόσταση 98χιλ για να κεντράρετε
  σωστά τις βάσεις.
  Φυσικά υπάρχει κι άλλη λύση καλύτερη : εφόσον έχετε στα χέρια σας το κιτ του Arado Ar196,
   δένετε πρόχειρα με ταινία την άτρακτο/πτέρυγα και τους πλωτήρες,φτιάχνετε με φύλλο
   πλαστικού τις βάσεις του α/φους -που για κάποιον περίεργο λόγο η Revell ΔΕΝ τις δίνει και με
   το Arado για οδηγό να συνεχίσετε την κατασκευή του εκτοξευτήρα.
  Αυτή είναι και η μέθοδος που ακολούθησα,εφόσον στο μεταξύ είχα παραλάβει και το κίτ του
  υδροπλάνου.
   Τέλος κατασκευών σ'αυτό το σημείο και αρχίζουν τα βαψίματα.Μέχρι εδώ,όντως τίποτα δεν είχε
   βαφτεί και όλα βάφτηκαν στο τέλος,σαν σύνολο,κάτι σαν...άρμα ένα πράγμα !
   Το κυρίως χρώμα ετοιμάστηκε με την μέθοδο του “κάμποσο απο αυτό,λίγο απο το άλλο και
   ακόμα λίγο απο δαύτο”,μ'άλλα λόγια έγινε μίξη απο ένα τυχαίο γκρί σαν βάση,μια ποσότητα μπλέ
  και άλλη μια ποσότητα λευκού,όλα της Gunze,μέχρι να πετύχω μια ικανοποιητική απόχρωση
   “medium sea gray” -λέμε τώρα-
   Σαν βάση για το γκρίζο,ψεκάστηκε το μαύρο γυαλιστερό υπόστρωμα της Alclad, που έκανε διπλή
   δουλειά : έδωσε μια ωραία γυαλιστερή επιφάνεια χωρίς πόρους και αγριάδες πάνω στην οποία θα
   καθόταν το γκρί και σε κάποια σημεία το steel της ίδιας εταιρείας και ταυτόχρονα έκανε pre-
   shading.
   Με το steel όπως είπα πιο πάνω,ψεκάστηκε το δακτυλίδι στην κορυφή του πύργου,που πάνω του
  πατάνε οι τροχοί κίνησης και η ράγα οδήγησης του εκτοξευτή.
   Οι τρύπες στην κονσόλα που θα έμπαιναν οι χαλκομανίες με τα όργανα βάφτηκαν με λευκό gloss
   και στο 1/3 περίπου της περιφέρειάς τους “έγραψα” μια γραμμή με κόκκινο αδιάβροχο 
 μαρκαδόρο.Αυτά ήταν όλα κι όλα τα χρώματα που χρησιμοποίησα και όλη η διαδικασία του
  κυρίως βαψίματος.Η όλη κατασκευή θα ζωντάνευε απο αυτό το σημείο και ύστερα,με τις γνωστές
  μεθόδους του wash και του weathering -ελληνιστί,παλιώματος-

  Συνέχεια στο επόμενο topic
Logged

Coming soon (or later)
1/32...? & 1/24...?
Farao Mike
Administrator
Hero Member
*****
Offline Offline

Posts: 5120


Kiss my (b)ass !


WWW Email
« Reply #1 on: April 20, 2011, 12:08:36 PM »

Κατ'αρχήν,την ώρα που έβαφα,φρόντιζα ώστε στις γωνίες και στις γραμμώσεις να ψεκάζω μια
  ιδέα ελαφρύτερο στρώμα χρώματος για να έχει νόημα το pre-shading.
  Στην συνέχεια,με το γνωστό μίγμα 90% διαλυτικό,3% μαύρο και 7% σκούρο καφέ,όλα λάδια
  φυσικά,έγινε wash σε όλες τις γραμμώσεις,χαραγμένες ή ανάγλυφες,για να αποκτήσουν βάθος και
  να γίνουν ορατές.
  Αφού σκουπίστηκαν ώστε να μείνει η σκιά μόνο μέσα στις γραμμώσεις,αφέθηκαν να στεγνώσουν
  και πήραν σειρά τα ξηρά παστέλ.
  Με διάφορες αναμίξεις μαύρου-καφέ,έγιναν μια σειρά απο μουτζούρες/λεκέδες,με αναμίξεις δυο
  ή τριών καφέ και μια ιδέα μαύρου έγιναν τα τρεξίματα στις κάθετες πλευρές,κυρίως στις βάσεις
  απο τα ρέλια,και με σκέτα καφέ έγιναν οι σκουριές.
  Οι ράγες του εκτοξευτή τρίφτηκαν με μολυβόσκονη,ενώ μαύρο παστέλ βρώμισε τους τροχούς του
  εκτοξευτή και την περιοχή γύρω απο τις εξόδους των συρματοσχοίνων.
  Σε μερικά σημεία έγινε ένα ελαφρύ τρίψιμο με γκρίζο παστέλ,ενώ γενικά απέφυγα τις φθορές με
  χρώμα -ανοιγμένο ή σκουρότερο σε ένδειξη ξαναβαψίματος- καθώς και τα “ξεφλουδίσματα” με
  μεταλικές αποχρώσεις,αφήνοντας την σκουριά να έχει τον πρώτο λόγο.
  Τα πάντα ψεκάστηκαν με μάτ βερνίκι και τέλος μπήκαν οι χαλκομανίες στις θέσεις των οργάνων.
  Αφού στέγνωσαν και αυτές,δυο χοντρές σταγόνες Micro Krystal Klear,έκατσαν πάνω τους σε
  αναπαράσταση των κρυστάλων τους.  
  Τα πάντα τελειώνουν με το δέσιμο των συρματόσχοινων στον εκτοξευτή με την βοήθεια δυο
  μικρών κοματιών φύλλου χαλκού,που βάφτηκε με μαύρο μάτ και τρίφτηκε με μολυβόσκονη και
  σκόνη aluminium της S n' J.
  Αυτά λοιπόν με τον περίφημο καταπέλτη της ΗΡΗ,ένα κίτ που πολλοί το περίμεναν,κυρίως όσοι
  σκοπεύουν να φτιάξουν και το Arado Ar196 και θέλουν κάτι καλύτερο απο την απλή και βαρετή
  βάση που δίνει η Revell.
  Βέβαια,θα πρέπει και να έχετε αρκετό χώρο στην βιτρίνα σας,αν όμως δεν έχετε τέτοια διλλήματα
  τότε σίγουρα δεν θα μετανοιώσετε για την επιλογή σας,εφόσον το συγκεκριμένο κίτ,παρ'όλα τα
   προβλήματα που παρουσιάζει -λίγα μέν αλλά παρόντα- προσφέρει μία ευχάριστη κατασκευή που
   ξεφεύγει απο τα συνηθισμένα.



 Πανοραμική άποψη,όπου φαίνεται το μέγεθος του...θηρίου !



 Η ίδια φωτό με πιο σωστό φωτισμό.



 Απο χαμηλά με...ατμοσφαιρικό φωτισμό.



 Ίδια γωνία λήψης με πιο φυσιολογικό φώς.



 Το μέγεθος του είναι τέτοιο που δυσκόλεψε την φωτογράφιση !



 Να και η άλλη πλευρά του τέρατος !



Φανταστείτε το τελειωμένο,όλα μαζί...
« Last Edit: April 20, 2011, 12:12:12 PM by Farao Mike » Logged

Coming soon (or later)
1/32...? & 1/24...?
John Garis
Global Moderator
Jr. Member
*****
Offline Offline

Posts: 81



Email
« Reply #2 on: April 23, 2011, 01:14:53 AM »

Αναλυτικότατος, παραστατικότατος, και σούπερ κατασκευαστικότατος  :headbang: :headbang: :headbang: :headbang: :headbang:

Απο τα γραφόμενα σου κατάλαβα οτι το κιτ ειναι για μοντελιστες με χοντρό σετ μπαλάκια!!!!!!!!!!!
Αλλα εσύ φίλε το ΕΧΕΙΣ και τωρα απολαμβάνω το άψογο αποτέλεσμα  :notworthy: :notworthy: :notworthy:

Αντε να φτιαξεις και το Arado να δεσει το ΚΑΤΑΠΟΥΛΤΗ :thumbsup:

ΥΓ.Τωρα μερικοι συλογεις κουτιων θα αρχισουν να λεν τα δικα τους αλλα ΣΤ'@@@@ΙΑ μας  :thefinger:

 
Logged
Pages: 1
  Print  
 
Jump to:  

Design By simply sibyl And CreateAForum.com
Powered by SMF 1.1.21 | SMF © 2006-2009, Simple Machines free joomla templates web hosting